Ik weet nie hoe het met jullie gesteld is, maar ik ben nie zo heel erg van de zogenaamde feestdagen toestanden. Ik vind het voornamelijk door de commercie in het leven geroepen geldklopperij!

Desalniettemin vind ik moederdag wel speciaal. Maar dan niet om de dure cadeaus of alle poespas eromheen, maar meer om het woord: MOEDERdag! Dat wilde ik altijd worden: MOEDER! En sinds ruim vijf jaar ben ik het dan ook en ik geniet er met volle teugen van. Tuurlijk zijn er dagen/momenten dat ik Niek het liefst strak achter het stucwerk zou willen plakken, maar die keren vallen in het niet bij de leuke, lieve, ontroerende en zalige knuffelmomenten die ik met hem heb.

Niek heeft het begrip moederdag dit jaar ook echt door. Voorgaande jaren werd het hoe en waarom allemaal nog ingefluisterd.

Wat een opgaaf was het deze keer ook! Moederdag viel net op de laatste zondag van de meivakantie. Het zelfgemaakte cadeau kregen ze dus ook al twee weken geleden mee van school. Erbij een afstreepkalender, zodat elke dag een kruisje gezet kon worden tot aan moederdag!

Nou is Niek niet bepaald het type: geduldig en introvert! Meteen diezelfde vrijdag moest ik het cadeautje maar uitpakken. Dat heb ik niet gedaan hoor! Het knutselwerkje heeft twee weken ingepakt op de kast gestaan. Man, wat een toestand en wat heeft het arme kind moeten afzien, maar hij heeft het volgehouden, hahaha. De dagelijkse hints en andere toespelinkjes op het knutselwerk deden al vermoeden wat het zou zijn, maar ik heb gewoon net gedaan of ik het niet wist. Ja ach… da’s toch ook het leukst, niet dan.

Het bijbehorende gedichtje heb ik tot in den treure gehoord, maar dat nodig want ‘hij moest het oefenen, anders zou ie het misschien wel eens vergeten’.

Niek had afgelopen zaterdag zijn xe9xe9n na laatste kruisje gezet en voor het slapen gaan vroeg ie aan mij: vind je het ook zo spannend mam? Tuuuuuuurlijk schat, ik ben zoooo benieuwd naar jouw mooie knutsel! Waarop hij antwoordde: ja, ik vind het ook heel spannend wat ik ga even! hahaha, lekker ding!

06.15 uur… Fluisterend in mijn oor: maaaahaaam, ben je al wakker? Is het al ochtend? Ga je mee naar beneden? Ik doe of ik slaap en hoor aan de andere kant van het bed zachtjes: Niek, laat mama nog even liggen, ze mag toch uitslapen. Waarop zoonlief smiespelt: oh ja, pap ga jij dan mee naar beneden? Nee vent, tis nog veels te vroeg, kom er nog maar even lekker bijliggen. FOUT FOUT en nog es FOUT! Lekker effe erbij liggen werkt niet bij Niek. Niek is wakker, Niek wil naar beneden of, als je hem al rustig wilt houden, even TV kijken, loeihard! Weg rust, weg uitslapen, maar ik doe nog steeds of ik slaap anders is het hek helemaal van de dam!

07.00 uur… Een wakkere Niek houdt ook geen seconde zijn mond en het zachtjes fluisteren wordt al gauw hardop kletsen en gieren van het lachen. Hoe Ron ook probeert om hem rustig te laten zijn, niks werkt. Ik hoor gewoon hoe opgewonden Niek is over wat er vandaag allemaal zal gaan gebeuren. Aan de ene kant moet ik stiekempjes lachen en aan de andere kant lig ik, tenenkrommend onder de deken, me vreselijk te storen aan het feit dat Ron Niek nu al ruim drie kwartier laat ‘herrie’ maken en niet gewoon zijn nest uit gaat, zodat ik ook echt nog effe kan uitslapen, want hij weet heus wel dat ik niet meer slaap. Juist op het moment dat ik die ingehouden ergernis wil uiten, staat ie van armoe dan toch maar met em op en met een boel heisa en gekwebbel vertrekken de twee heren naar benee. Hxe8 hxe8, rust! Ik draai me lekker nog een keertje om!

Ik hoor gerommel en geroezemoes, maar sukkel toch nog even in slaap. Veel sneller dan verwacht voel ik een kriebel bij mijn oor. Niek veegt heel zachtjes het haar uit mijn gezicht en zegt: mama, sta je op! Het is vandaag moederdag en ik heb alles klaargemaakt! Een dikke smak op mijn oog! Ik draai me om, kijk op de klok… wauwie, wel 08.00 uur, wat een luxe! Ik heb uitgeslapen! hahaha

Ik krijg amper de kans om mezelf even te wassen, te plassen en op te kalefateren. Alsof ik honing aan mijn kont heb, zo kleeft Niek aan mijn lijf! Aankleden hoeft ook nog niet mam, we zijn allemaal nog in pyjama! Dus in mijn elegante pon (model tent) slenter ik de trap af. Ik word gesommeerd om in het halletje te wachten, de deur wordt nogal hard dichtgesmeten en een foeterende Ron roept: moet dat nou zo hard? Ach, denk ik, het kind is zo enthousiast, hahaha!

Jaah mama kom maar binnen! Met een gooi smijt ik de deur open: TADAAAAAH, hier is ik dan! FIJNE MOEDERDAG MAM! Een bos ranonkels wordt onder mijn neus geduwd en ik kan nog net uitwijken voor een uitsteeksel van het knutselwerk, anders was ik nu blind geweest (nou ja, overdrijven is ook een vak, hihi).

Niek dirigeert me naar de woonkamer en duwt me in de bank! De bloemen worden uit mijn handen gerukt en op tafel gekwakt. Tijd om het knutselwerk uit te pakken vond ie. Tergend langzaam purk ik de plakbandjes los, wil het mooie paarse crepepapiertje niet beschadigen. Zoonlief bekijkt het een paar seconden en komt dan ‘helpen’ met uitpakken. Dat papier hoef je niet te bewaren mam. Rats, roets, frommel en weg ermee! Dusss…

Ik overdrijf enorm met m’n ohhh’s en ahh’s en wat mooooi! En Niek groeit met de minuut van trots. Een beplakt en beschilderd bordje en bekertje met rietje (het uitsteeksel dat me bijna mijn oog kostte!) is zijn meesterwerk. Tot in detail wordt me uitgelegd wat de figuurtjes allemaal voorstellen en om er zeker van te zijn dat ik het ook goed in me opneem wordt alles een paar keer luidruchtig herhaald. Ik vind het natuurlijk prachtig, maar het meest geniet ik nog van zijn enthousiasme. Man, wat is dat kind door het dolle heen.

Dan rent ie richting keuken en komt terug met een zelfgemaakt ontbijtje. Nee, niet op zijn knutselwerk, dan wordt het vies en moet het weg, da’s voor de sier, om te bewaren! Oh crisis, ontbijt, ik hou helemaal niet van eten als ik net mijn bed uit ben, een kopje thee is dan wel genoeg, maar ja… moederdag! daar hoort een ontbijtje bij.

Ik had Ron al geinstrueerd dat ie geen ontbijt op bed zou doen, maar dit kon ie toch echt niet voorkomen. Alsof ie dat ook zou willen, hahaha. Zijn grijnzende smoelwerk sprak boekdelen en met een ‘smakelijk eten schat!’ knikte hij naar het bord. Een door Niek zelfgemaakte (en vooral gesmeerde) en in partjes gesneden bruine boterham (jawel… met de nadruk op boter) met daarop verse aardbeitjes en plakjes banaan en ter garnering ietwat (lees: VEEL!) poedersuiker. Oh my god… het glazuur sprong bijna spontaan van mijn tanden. En dat op de vroege morgen, ieuwww!

Weer spurtte Niek naar de keuken om voetje voor voetje terug te komen met een glazen mok met loeihete thee! Effe slikken… schietboks die ik ben! Ohhh, lekker vent, daar heeft mama pas ECHT zin in. Ja mam, da’s lekker bij je broodje he? Nou… heerlijk!

Ron kan zijn lachen niet onderdrukken en ik sneer: kon je de kaiserbroodjes, croissantjes en de fricandeau nie vinden of zo? Gniffelend en zich bijna in een slok thee verslikkend: jawel, maar Niek wist zeker dat jij fruit veeeeeel lekkerder vond op je bruine boterham.

Afijn, anderhalf uur en drie mokken thee later was ook de boterham op, hallelujah! Niek heeft ‘meegeholpen’ met opeten, het leek hem namelijk ook wel heel erg lekker; mag ik een proefje mam? Tuuuuuuuurlijk mag jij dat! Neem er twee joh of drie, vier…. hihihi

Dan komt ie op schoot zitten en wil ie een geheimpje vertellen in mijn oor! Er is nog een cadeau, smiespelt ie! En of ie het nu al moest geven of dat ik het straks wilde hebben als ik milkshakes zou maken? Nah, so far the surprise! Goh, wat zou het zijn??? Geeeeeeen idee! Ik wist wel waar zijn voorkeur naar uitging en die wilde ik graag doen uitkomen, dus ik smiespel terug: haal nu maar, ik kan niet wachten tot straks. Dat was niet tegen dovemansoren en met een kwak laat ie zich van m’n schoot vallen, jumpt effe gezellig op mijn tenen (ik onderdruk een luide vloek en roep slechts auwie!) en rent weer naar de keuken om met een groot pak terug te komen!

Om hetzelfde, langzame tafereel als met zijn knutselwerk te voorkomen pakt meneer zelf het cadeau maar uit. Ron roept nog: moet mama dat niet doen? Maar te laat, met een grijns van oor tot oor houdt Niek de doos omhoog! Kijk mam, een milkshakemakermachine, leuk he? Ja zeker, zeg ik en knik goedkeurend naar Ron. Sjoooow, wat een goeie deze keer en dat zonder het te hebben hoeven influisteren, hahaha. Alhoewel… ik heb het wel een paar keer, zo tussen neus en lippen, heel toevallig, per ongeluk, de laatste paar weken laten vallen dat ik OOIT nog wel eens een blender zou willen om shakes en smoothies te maken.

Na de boel wat opgeruimd te hebben besluiten de heren dat het tijd wordt voor een gebakje! WAT? Heb net pas die lekkere zoete bam op, dat meen je toch niet? Jawel hoor, kom op tis al 10.00 uur geweest; koffietijd met iets lekkers erbij. Lekkers was in dit geval een tompouche met een toefje slagroom. Ik ben dol op tompouchen, maar alleen die van de Hema en dat weer manlief, dus dit was geen straf.

Na de koffie heb ik Niek aan het schilderen gezet. De door ons een paar dagen eerder gekleide bloempotjes voor de oma’s waren inmiddels goed uitgehard, maar moesten nog van kleurtjes voorzien worden. Vol overgave stortte hij zich op dit nieuwe knutselprojektje.

Ondertussen kon ik me boven effe lekker douchen en oppolletoeren. Daarna ging Ron naar boven en heb ik Niek beneden ontdaan van verf, lekker fris gewassen en aangekleed.

De kant en klare bloempotjes voorzien van een plantje en ingepakt in folie. Klaar voor vertrek naar de eerste oma in Groesbeek. Stralend mooi weer, dus besloten we te gaan fietsen, althans Ron op de scooter en Niek bij mij achter op de elektrische fiets. Zo gezegd, zo gedaan. Tot net onder de tunnel ging het goed, toen was de accu van mijn fiets leeg en moest ik het he-le-maal allenig doen, niks motortje, niks trapondersteuning, ikkes alleen die die fiets, mezelf en Niek de ‘bergen’ moest zien op te werken. Met een kop zo rood als morgen de hele dag en met een boel gepuf en gehijg, maar vooral ontiegelijk veel gefoeter op Ron, omdat ie de fiets niet had opgeladen, ben ik tot aan Dekkerswald gefietst en toen had ik echt de piep leeg! Ik was KA-POT! Ja, toe maar… lach maar! Maar voor iemand die al 25 jaar niet gefietst heeft en een conditie van nul komma niks nakkes nada heeft, vond ik het toch een hele prestatie, heb me ruim 6 km de pleuris getrapt. Ik heb een rotte knie die niet zo heel graag meer hard aan het werk gaat, met een scheurtje in de miniscus en slappe, uitgerekte kniebanden aan weerszijde (brommerongelukje in 1985). Daarbij komt dan ook nog steeds dat ik niet helemaal lekker ben. Ben bezig met een AB-kuur voor mijn ontstoken oor en heb voorhoofds- en bijholteontstekingen, ben snotterig en gewoon nie lekker dus.

Ron stelde voor dat ik hem dan bij zijn arm vast zou houden, dan zou hij mij verder trekken met de scooter. Dat heb ik geprobeerd, 25 meter of zo en toen weer losgelaten, ik vond het doodeng! Maar ik kon/wilde ook niet meer verder fietsen. Hij stelde voor om de auto te gaan halen. Goed plan! Ik ben, samen met Niek, bij de ingang van Dekkerswald blijven zitten. Binnen een kwartier had ik een dikke knie die bonkte als de neten. Nee, was geen slecht plan om de auto te gaan halen. Die dikke knie is vandaag langzaam aan het slinken, vanmorgen toch maar de bandage eromheen gedaan, zit zo irritant dat kreng, maar het helpt wel, wat waar is is waar!

Het was gezellig in Groesbeek, weer een stuk gebak op, aardbeienvlaai, mjammie! Vooral ook heeeeel goed voor de lijn. Nou ja, op moederdag kijken we maar nie zo nauw, hihi.

Vanuit Groesbeek was het de bedoeling om naar Utrecht te rijden, naar oma nummer twee. Bijna in Arnhem ratelde de auto als een bezetene. We schrokken ons te pletter. Het rammelde al een weekje onder de auto, waarvan Ron dacht dat het een klep in de uitlaat was, of zoiets. Maar nu leek het wel of de hele uitlaat er onderuit lag! Tot aan een tankstation gereden, ANWB gebeld (we betalen tenslotte niet voor niks), na een kleine drie kwartier kwam ie aankakken, pffff. Nah, inderdaad iets met de uitlaat en nog iets, geen verstand van, ook helemaal niet interessant trouwens. Ik weet dat het provisorisch is gemaakt en Ron deze week iets moet vervangen en wat laten lassen of zo en dan is ie weer ‘zo goed als nieuw’, duhhhh!

Puntje bij paaltje komend zijn we dus niet naar Utrecht gereden. Het was al het eind van de middag, dan zouden we weer veels te laat terug zijn. Mam gebeld, was natuurlijk niet leuk, maar ze snapte het wel en we gaan nu komende woensdagmiddag.

We zijn naar huis gereden. Niek heeft lekker buitengespeeld en ik ben aan het eten begonnen. We zouden eigenlijk na Utrecht ergens gaan uiteten, maar dat ging dus ook niet door. Dat vond ik niet erg hoor, ik kook graag. Ik had eigenlijk voor vandaag krieltjes met sla en een wienerschnitzeltje met gebakken champignons en uitjes en roomsausje gepland, maar dat smaakte gisteren ook uitstekend!

Dat ik nog niet helemaal top in mijn vel zit was ‘s avonds goed te merken. Om 21.30 uur lag ik in bed, doodop, voelde me knap belabberd.

Al met al een enerverend en gezellig dagje geweest, met hier en daar een beetje gefoeter en getier over en weer, maar ook vreselijk gelachen en geouwehoerd. Actually a very ordinairy day.

Om terug te komen op mijn tweede alinea: een fijne dag voor mij, zoals elke dag een gouden randje heeft sinds ik mama ben! Dat hoeft voor mij niet speciaal de tweede zondag in mei te zijn! IK BEN MAMA VAN NIEK en dat is heel bijzonder voor mij en daarom is iedere dag een feestje op zich! Elke dag hoor ik een paar keer hoeveel hij van me houdt en krijg ik megaknuffels en handkusjes toegewaaid, dat is me meer waard dan alle cadeaus en ontbijtjes op de hele wereld. Met uitzondering van de met zorg en veel liefde in mekaar geflanste knutselwerkjes natuurlijk, die bewaar ik dan ook allemaal!

Ik hoop dat Niek dit, naarmate hij ouder wordt, ook zal beseffen, begrijpen en mijn mening over moederdag kan waarderen. Tot die tijd maken we voor hem van moederdag een feestdag. Als hij geniet, geniet ik nog veel meer. Is dat niet eigenlijk de hele opzet van moederdag? Tenslotte geen moederdag zonder kinderen, toch?

Weg winterwonderland! Alles is weer grijs en grauwig! Zunt hoor… schaatsen kan ook niet meer, het dooiende ijs kruit nu op tegen de oevers. En dan die miezelregen steeds… bllerrrgg, bah! Geef mij maar lekker min10, droog (minder fijn voor m’n haar, dat super statisch wordt, haha), strakke blauwe lucht, lekker open weer, hxe9xe9rlijk! Had ik net de slag van het schaatsen weer enigszins te pakken, weg stuntelplekken! Thank God voor onze mega schaatstent in de stad, Triavium. Daar gaan we dus van de week naartoe. Niek heeft schik gekregen op zijn ijzertjes en dat stimuleer ik graag!

Verder een vrij gezapige week achter de rug. Geen schokkende dingen gebeurd. Heb een beoordelingsgesprek gehad en IK MAG BLIJVEN! Joepie! Dat wist is natuurlijk al (duhh…), maar tis ook wel prettig om het bevestigd te krijgen. Het was een positief gesprek, zelfs opslag gekregen. In mei ben ik een jaar in dienst en dan wil ik mijn jaarcontract omgezet krijgen in een vaste aanstelling. Denk dat dat verder ook geen probleem is.

Thuis is er van alles aan de gang, op vele fronten, niet allemaal even fijn overigens, maar dat terzijde. Daar wijd ik hier voorlopig niet over uit. Over de leuke dingetjes natuurlijk wel, zoals Niek’s kamer. Die is zo goed als uitgeruimd. Mijn hemel, wat heeft dat kind een boel speelgoed. Ga ik zeker weer een schifting in maken en afgeven aan… tja, aan wie? Daar moet ik effe over nadenken. Heb een paar jaar geleden een boel speelgoed afgegeven aan een kinderdagverblijf en een goed doel voor Afrikaanse kindertjes. Inmiddels staat er op zolder weer een hangar vol. Nou ja, da’s misschien lichtelijk overdreven, maar het is gewoon too much! Dus weg ermee.

Ennieweej, ik dwaal weer af… We waren vorige week al bij Ikea om de gewenste hoogslaper te gaan halen. Vroeg de aardige dame bij de servicebalie: heeft u het bed nu dringend nodig? Tja uh… wat is dringend? We zijn bezig met z’n kamer, maar nog niet klaar, dus nee, eigenlijk niet dringend, hoezo? Ging ze op smiespeltoon verder: vanaf 1 februari is ditzelfde bed 35 euro goedkoper, is een actie! Kun je voor dat geld weer een leuk dekbedovertrek of zo nemen, ja toch! Da’s waar, dus we besloten de aankoop nog even uit te stellen. Heb 1 februari genoteerd in mijn agenda, want er schijnt nog een mailing over te komen en als ik het vergeet is het bed strakjes misschien uitverkocht!

We hebben aan Niek gevraagd in welke stijl hij zijn nieuwe kamertje wilde hebben. Eerst was het een Junglebook kamer, toen een Piet Piraatkamer. Fairly Odd Parents, Pokemon, SpongeBob zijn ook voorbij gekomen. Net als tig andere tekenfilmfiguren en bijna alle Pixar films. En uit die laatste serie is nu definitief gekozen: het wordt een Nemo kamer met een maritieme look. Met de beamer ga ik de gewenste figuren op de muur projecteren en schilderen. Heb er zo’n zin in! Ben al druk op zoek naar de leukste plaatjes van Marlin, Bruce, Dory, Nemo en andere figuurtjes uit de film. Maar eerst de muren en het plafond in steil kalken, haha. De deur krijgt een schoolbordenlaag met magnetische onderlaag. Heb een site gevonden waar ik allerlei leuke accessoires kan kopen, zoals netten voor aan het plafond, zeesterren, vissen etc. Echt keileuk. Maar eerst moet het grove werk gedaan worden, hoort erbij hxe8.

Oh ja, heel ander onderwerp… Ik heb kaartjes gereserveerd voor N-Joy-It in de Vrijboom in Beuningen. Valt op Ron’s verjaardag, leek me wel leuk, aangezien wij toch niet meer aan verjaardagen doen voor de volwassenen. Gaan we er lekker met z’n tweetjes uit en hebben we toch een feestje, hihi. Zo heb ik ook kaartjes besteld voor het Mega Piratenfestijn in Tiel, maar dat duurt nog effe.

En dan Carnaval… valt weer vroeg dit jaar. Niek  wil zijn piratenpak aan, maar hij had nog een idee. Kids *zucht* Hij wil een haaienpak, hij wil Bruce zijn. Dusss… ik ga nu proberen iets te fabriceren. Denk met schuimrubber of zo. Een nieuwe uitdaging, haha. En wij? Gisteravond kreeg ik een ideetje: Ron als frikandel en ik als zakje patat, haha! Ook weer een (bijna) onuitvoerbaar project! Mijzelf kennende zal ik wel weer op het allerlaatste moment nog iets moeten verzinnen/maken. Ach ja…

Mijn verjaardag is ook in aantocht, valt op zondag dit jaar. Maar zoals ik al zei, wij doen niet meer aan uitgebreide verjaardagen, alleen nog voor de kinderen. Koffie met een gebakje is er altijd, maar daar blijft het dan ook bij. Zit te verzinnen wat we met z’n drietjes kunnen ondernemen om er toch een beetje een feestje van te maken. Moet ook leuk zijn voor Niek natuurlijk… dus denk… denk… denk…

Dan heb ik deze maand (27-01) ook nog een etentje van het werk. Er gaat een collega weg en de directie biedt een etentje aan. We gaan naar bistro Le Steak in Berg en Dal. Mjammie…

Oh ja, Niek is van de week bij de dietiste geweest (bruggetje: etentje, dieet, hihi). Het eerste dat ze zei: het is niet de bedoeling om kinderen van deze leeftijd al op dieet te zetten. Het doel is zijn gewicht te stabiliseren en dat ie dan door zijn lengtegroei op een normale verhouding komt. In principe is dat natuurlijk een goeie instelling. Maarrrr… (ik zou ik niet zijn als ik hier een mening over heb) dan is Niek misschien wel jxe1ren bezig, want hij groeit niet zo snel en hij heeft er nxfa last van. Kreeg weinig reactie, dus ik had al meteen zoiets: duuuussss!

Aan de hand van mijn bijgehouden eetdagboekje constateerde zij geen buitensporige eetafwijkingen. Het was soms zelfs iets te weinig, wat ook niet goed is. Het was voor haar dus echt zoeken naar waar het nog minder kon, tssssk! Als enige ‘verbetering’ had ze: 30+ kaas in plaats van de gewone jongbelegen plak en de Becel Dieet vervangen door Becel halvarine, die schijnt nog magerder te zijn. Ik vond het een beetje vergezocht (heb ik ook gezegd), want Niek eet niet dagelijks kaas en ik smeer ook geen centimetersdikke laag boter op brood. Dan had ze als alternatief ook nog: de boterham maar voor de helft besmeren/beleggen. Ja, sorry hoor, je kunt het natuurlijk ook overdrijven hxe8, ja toch? Als ie daar de winst uit moet halen? Hij eet twee, heel soms drie, sneetjes brood per dag, ttttttsssk… Met geen woord heeft ze gerept over vitaminetekorten (waar ik me dus zorgen over maak) en dat soort dingen. Ging er eigenlijk met een ‘nah-hebben-we-ook-geen-bal-aan’ gevoel weer weg. Maar goed, we gaan de kaas en boter vervangen. Misschien heb ik wel ongelijk (denk ut nie). Eigenlijk hoop ik nu dat er uit het schildklieronderzoek, in februari, iets zinnigs komt en de arts deze goed werkend krijgt. Denk dat daar de oplossing in zit. Een slechtwerkende schildklier zorgt voor een boel lichamelijke problemen, ik spreek (helaas) uit ervaring. Als die klierige klier weer goed zijn best doet, gaat de suiker ook omlaag en ben ik ervan overtuigd dat Niek vanzelf afvalt. Aan beweging ligt het in ieder geval zeker niet.

Dat was het wel zo’n beetje. Ook deze zaterdag zetten we de ‘easy does it’ trend van de afgelopen week nog even door. We houden pyjamadag! De boodschappen zijn gedaan, de hutspot staat al te pruttelen. Ik zit lekker met een  koppie thee en mijn laptoppie op schoot op de bank. Niek heeft de hele tent op zijn kop staan. Is afwisselend aan het knippen en plakken, met Knex aan het spelen, Jetix aan het kijken, gamboy’en en legoxebn. Tis een zooitje, maar who cares! Ron is de hort op, we doen gewoon allemaal waar we zin in hebben op het moment. Relaxt hoor! Fijn weekend allemaal!

Yessss, tis gelukt, althans…

Sorry voor het wazige beeld, was al schemerig en tis een klein, goedkoop cameraatje, maar voor dit soort korte filmpjes voldoet ie best, vind ik.

Ik vond het leuk om met Windows Moviemaker te freubelen, tekst ertussen, overgangen en geluidseffecten… alles kan, geinig hoor. Weer een nieuwe hobby erbij, hahaha.

Morgen weer werken en ook een beoordelingsgesprek gepland, ben benieuwd! Morgen meer!

See ya, Anja xxx

Hi hi, allemaal een goed weekend achter de rug? Wij wel. Niet dat we mega spannende dingen hebben gedaan hoor. Zaterdag heb ik de hele dag in huis aangekeuteld. Eindelijk de kerstboom afgebroken en alle andere kerstversierselen weggehaald. Wat een gedoe ook elk jaar weer he. En nu is er ineens een kale hoek ontstaan. Goh… wat stond er ook weer eens? Blijft kaal, dus morgen maar eens kijken voor wat nieuwe planten.

Eind van de dag ben ik vlug wat boodschappen gaan doen. Niek heeft zich de hele dag in huis vermaakt, in pyjama, kleien, tekenen, knexen, lego, treintjes, knippen en plakken. Met andere woorden: het was een ravage, maar ach….

Ron zou al vroeg op pad om mama en Peter te helpen met overhuizen, maar toen bleek de verlichting van de aanhanger niet goed te werken, heeft ie eerst aan staan te klungelen. Eer ie vertrok was het 11.15 uur. Nou ja, niks aan te doen he. Mama en Peter hebben een nieuw huis in Utrecht, een eengezinswoning, eindelijk van die flat op zeven hoog af. Mooi joh en groot, er zit standaard ook al van alles op en aan, zelfs een komplete keuken met allerlei apparatuur. Volgend weekend gaan we een kijkje nemen, dan zullen ze er wel inzitten. Zoveel hoefde er niet gedaan te worden, maar dat kan ook bijna niet, de woningen zijn pas anderhalf jaar oud. Ze wonen nu dicht bij de vrije markt in Vleuten en bij het centrum van Utrecht, het heet Leidsche Rijn.

Vandaag hebben we ook op ons dooie akkertje doorgebracht. Ik sowieso, stond pas om 11.15 uur op. Lekker hoor, uitslapen! Effe gedoucht, thee gedronken en daarna boven wat aangeklooid, wat was gevouwen, nieuw wasje gedraaid en gedraaid wasje opgehangen. Haren fohnen, opmaken en toen met z’n drietjes op koffievisite naar Groesbeek. Ouwe stoel ingeladen, schaatsen in een tas, extra droge kleding voor Niek mee, want daarna zouden we gaan schaatsen.

We gingen veel te laat in Groesbeek weg en waren pas om 17.00 uur op het Wijchense meer. Schemerig, bijna niemand meer te zien, althans niet op het stuk waar wij waren. Het was ook niet verlicht of zo, maar aan de andere kant… dan zien ze me ook niet stuntelen, hahaha.

De oude stoel was wel een uitkomst voor Niek, hij kon zich zo vasthouden en dat vond ie helemaal geweldig. Het gaat hem ook steeds beter af en hij krijgt er nu ook lol in, daar ben ik wel blij om. Wat ook fijn was: ik kon op een fatsoenlijke manier mijn schaatsen onderbinden.

Wiebel wiebel het ijs op. Ook ik heb even de stoel gebruikt hoor. Uiteindelijk kreeg ik de slag weer enigszins te pakken, al ging het nog wel wat gammeltjes, maar ik ben niet gevallen, joepie. Dus ik ga van de week weer het ijs op. De aanhouder wint. Wedden dat ik eind van de week mee kan doen aan ‘sterren dansen op het ijs’, hahahaha. Njah… en dan zal de dooi wel intreden, heb ik weer! Overigens, de stoel lag op het end in gruzelementen, ach ja… Ron heeft hem thuis gelijmd, kan ie de volgende keer weer mee, hihi.

Verdorie, heb net uren zitten freubelen, omdat ik ook een stukje gefilmd heb. En nu krijg ik het niet hier geplaatst, moet ik eerst de boel weer converteren. Nah, dat doe ik morgen wel hoor. Komt eraan! Sjoo en dat was ons weekend, schokkend he!

Komende week ook niet veel bijzonderheden in ons tokootje. Fysio op maandag, judo op woensdag, zwemmen op vrijdag. Ik ben al aardig aan het rondneuzen waar ik wil gaan sporten, zal Curves wel worden. Heb een paar dingen die de doorslag moeten geven: afstand, tijden, kosten. Ik wil er op de maandag- en woensdagochtenden naartoe als ik Niek naar school heb gebracht, dus moet het op die tijden kunnen en tis lekker dichtbij, qua kosten ben ik er nog niet uit voor welk abonnement ik ga, maar we zien het wel.

Verder geen nieuws aan ons front. Ga mijn laptoppie opruimen en naar boven. Vlug nog een nieuw wasje in de machine doen en dan naar bed, morgen weer vroeg op!

Fijne week allemaal!

Kusssss, Anja xxx

Hi hi, ben weer aan het freubelen geslagen hoor. Kerst is voorbij dus weer over tot de (normale) orde van de allerdaagse sleur. Daar hoort een nieuwe layout bij, dacht ik. You like? Is nog niet helemaal klaar hoor, de kolomitems moeten nog, maar ik heb nu effe vierkante oogjes, heb een paar uur  zitten paintshoppen en het wordt nu echt tijd voor mijn schoonheidsslaapje, morgen weer vroeg uit de veren. Ach… nog een dagje werken en dan weer drie dagen vrij, who’s complaining, not me?!

Ik kom morgen verder loggen, nadat ik de rest van mijn weblog heb opgekalefaterd uiteraard. Ga hier nu de boel uitdoen, afwasmachine aan  en dan een verdieping hoger opzoeken. Lekker naast m’n mannetje op de elektrieke dekuh! haha Drooooooooooomland…

See ya, Anja xxx

Vanmiddag trokken wij vol goede moed en lef, gekleed in een dubbele laag tegen de ijzige kou, richting Oude Waal bij Ooij. Doel: schaatsen! Nu moet je weten dat ik al ruim 25 jaar (ja, je leest het goed!) niet meer geschaatst heb, maar iedereen zegt: tis als fietsen, dat verleer je ook nooit meer. Nou geloof ik daar niet helemaal in, maar ik wil het zo graag, dus zolder op, zoeken zoeken zoeken en YES, gevonden! Mijn eigen schaatsen, zien er uit als nieuw, zelfs de ijzers, geen spoortje roest! Zelfs nog wat vetresten in de beschermers, haha. Tja, misschien een handjevol keren gebruikt.

Vorige week ben ik met Niek al bij het Valkhof geweest. Toen had ik mijn eigen schaatsen niet meegenomen, omdat ik eerst Niek wilde laten wennen aan het ijs en zijn dubbelglijders. Hij vond het hartstikke leuk, totdat ie viel, toen was de pret voorbij en wilde hij naar huis. Vallen is natuurlijk ook niet leuk, maar vallen op kunstijs is anders als vallen op natuurijs, daar ben ik inmiddels wel achter. Je wordt op natuurijs gewoon zeikenat!

Om niet helemaal voor paal te staan leek het me handig om thuis vast te wennen aan het ‘gevoel’ weer op schaatsen te staan. De afgelopen dagen heb ik etterlijke metertjes in huis op schaatsen gelopen. Ging hartstikke goed. Maar wat een rund ben ik om te denken dat dat dan op het ijs hetzelfde zou zijn.

Afijn, Oude Waal… Eenmaal aangekomen en een plekje gevonden te hebben voor de auto (superdruk!) was het nog even de vraag: laten we onszelf naar beneden rollen, gaan we al ‘klunend’ de steile dijk af of lopen we een kilometertje om om op het ijs te komen? We besloten voetje voor voetje naar beneden te gaan. Dat ging wonderwel zonder kleerscheuren. Maar dan… nergens een plekje om even fatsoenlijk te gaan zitten om je laarzen voor de schaatsen te verruilen. Dus maar gewoon met mijn gat op het bevroren gras en met gevoelloze vingers de ijzers ondergebonden. Dan opstaan, no problemo. So far so good! Lopen naar het ijs ging ook prima, maar toen stond ik erop, beschermers eraf en *BOEM* daar lag ik al! haha Tjeeeezus, wat is dat ijs glad zeg! Met een hoop gekreun en een klimpaal (lees: Ron) naast me weer overeind gekrabbeld. Pffff, valt vies tegen en ik had nog geen meter geschaatst, maar wel al een natte broekspijp, haha.

Niek wilde zijn glijers niet onder, hij wilde lopend glijen. Dat ging eigenlijk ook best goed. Er lag wel veel water op het ijs en er waren zelfs hier en daar wat kleine wakjes, dus toch oppassen geblazen en mxe8n wat was het kkkkkoud! Toch een stukje geprobeerd te schaatsen, maar ik kreeg de slag niet te pakken, gewoon uit schijterigheid hoor. Bang om weer op mijn smoel te gaan en niet zozeer om het vallen zelf, heb tenslotte nog best genoeg ‘valbescherming’, haha. Maar dat ik zo nat zou worden, daar ging het om! Jakkes, was al aan xe9xe9n kant zeikenat, wilde niet riskeren om nog natter te worden. Schijtlijster hxe8! Maar goed, de lol was er helemaal af toen Niek weer viel, maar nu met zijn hoofd achterover op het ijs klapte. Hij gilde het uit van de pijn en was van kop tot teen drijfnat! Miene erme menneke!

Wist niet hoe snel ik mijn schaatsen moest uittrekken en met kletsnatte sokken ben ik in mijn laarzen gestapt en zijn we met Niek naar de auto gelopen. Hij had een flinke buil op zijn hoofd, maar verder was het ook meer de schrik, denk ik. Pffff, gelukkig. Heb hem daarna nog even goed in de gaten gehouden, maar hij heeft nergens meer over geklaagd, dus eind goed al goed.

Stiekem was ik ook wel blij, want ik had het wel effe gehad, maar ik was ook teleurgesteld, in mezelf. Trut die ik ben. Had er zo’n zin in en dan ben je er, sta je er en dan… niks… bang om een bietje nat te worden? Tsssss… Heb mezelf straks even een denkbeeldige schop onder m’n reet gegeven en morgenmiddag ga ik het toch weer proberen, op het Valkhof deze keer. Kan ik me aan de zijkant vasthouden en tis kunstijs, is toch iets minder glad, geen oneffenheden en -nog belangrijker- geen water erop! Ik wil, moet en zal schaatsen, kom op zeg, ben toch zeker geen mietje! Nah, dat was onze zondag, shocking hxe8! hahaha

Vakantie zit er ook weer op, is omgevlogen, maar ik heb er wel van genoten. De feestdagen waren gezellig en soms ook best kneuterig, maar daar hou ik wel van met kerst. Eerste Kerstdag bij mama en Peter was heel leuk, Belinda, Jaap (dochter en schoonzoon van Peter) en hun kinderen Max en Roos waren er ook. Wel zo leuk voor Niek een speelkameraadje van dezelfde leeftijd. Het is ook een geslaagde dag geworden en we hebben heerlijk gegeten. Tweede Kerstdag zijn we lekker thuis gebleven, even op visite geweest in Groesbeek en ‘s middags naar de film Madagascar 2. Niek heeft ervan genoten en gierde het soms uit van het lachen. Oud & Nieuw lekker met z’n drietjes gevierd. Hier en daar wat geknald, al vond Niek het kijken naar het afsteken van anderen spannender dan zelf doen. Het enige waar we hem een enorm plezier mee hebben gedaan waren de knalerwtjes en trekrotjes, hihi. De sterretjes had ik zo goed weggelegd… niet meer te vinden! Helaas!

Morgen begint de school weer. Ook voor mij, ben kammoeder en moet dus weer door tig warrige hoofdjes woelen op zoek naar dat kleine kriebelmonstertje. Daarna meehelpen de school weer nieuwjaarproof maken, dat betekent de kerstversierselen verwijderen en lekker opruimen.

Dat was het weer effe… tot gauw!

Groetjes, Anja xxx 

ust! Ik loop de afgelopen dagen een beetje over. Doe ik zelf hoor, kan ik niemand anders verwijten. Ben ook zo’n doos af en toe, wil heel veel en het liefst ook nog in korte tijd op korte termijn. Tja… en dat breekt nu een beetje op geloof ik. Mijn hoofd tolt: moet nog dit, moet nog dat… pfff… en eigenlijk wil mijn lijf alleen maar: RUST!

Ik ben dan ook blij als het 19 december 2008 is, dan kan ik eindelijk op mijn lauweren rusten. Nou ja… voor 2,5 week dan haha. Op het werk is het ook een beetje een gekkenhuis, een aantal vakantiegangers, een paar zieken, een nieuw softwareprogramma dat 24 december ‘de lucht in moet gaan’. Aan de ene kant druk, aan de andere kant wel helemaal mijn ding. Lekker veel verschillende taken en een paar dingen die ik nog niet gedaan had en nu zelf moest uitfiegelieren, heerlijk. Kost wel extra tijd en best energie, maar ach… ik vind het leuk om multi inzetbaar te zijn en overal een beetje van te weten, altijd handig toch? In tijd van nood, haha.

Gisteren heb ik op het werk de kantine versierd en de boom opgetuigd. Eindelijk! want het kreng hadden we vorige week donderdag al gehaald. Uitvallen dat ie deed en dan moet ie nog ruim twee weken staan! De ballen zullen er na Oud & Nieuw van ellende wel zelf uitrollen, haha en de grond bezaaid met naalden. Voor een echte boom zag ie er overigens helemaal niet onaardig uit, best een goed modelleke uitgezocht, samen met collega. Ook heb ik de ramen voorzien van sneeuwlandschappen, wie het maar eraf moet halen, ik hoop ikke niet.

Vanmiddag thuis de boom van stal gehaald en alle benodigdheden van zolder naar beneden gesjouwd. Maar ik had een goeie hulp, Niek vond het prachtig om te mogen meehelpen. Hij heeft zijn kleine boompje tig keer op- en afgetuigd, haha. Ik had een kerstceedeetje (Kerstliedjes met een Hoepeltje erom) opgezet en we hebben saampjes lekker mee staan blerren, keer op keer op keer, hahaha.

Morgen gaan we een iets groter exemplaar voor hem erbij halen, die er nu staat is slechts 40 cm hoog. Vijf jaar geleden gekocht, toen Niek net geboren was, dus hij is nu ook wel aan een grotere toe he. Tis wel een bont geval, maar hij is er helemaal weg van, let niet op de symetrie, want die is er nie, haha.

En de boom die we morgen halen krijgt zelfs gekleurde lichtjes die kunnen knipperen en kerstmuziekjes spelen, vond vanmiddag op zolder zo’n setje verlichting. Dan nog een kersttreintje erbij en de bonte kitschkerstversiering is compleet. Ach… ik vind het wel leuk dat ie er zo mee bezig kan zijn, hij vindt het echt helemaal ge-wel-dig en zingt het ene kerstliedje na het andere! Hij begon ook alweer over naar de kerk gaan. Ja, Niek is dol op kerkbezoek, omdat ie dan kaarsjes mag aansteken, haha. Daarom gaan we kerstavond met z’n drietjes naar de gezinsmis in de Sint Stevenskerk. Er schijnt een levende kerststal te zijn. Wel leuk voor em. Morgen mag hij het achterraam voorzien van een sneeuwlandschap met de spuitsneeuw, dat wordt ook weer dolle pret (lees: rotzooi!), maar ach… alleen al die genietende glimmende oogjes, daar doe ik het voor hoor.

Met Niek gaat het nu ook weer wat beter. Hij had woensdagnacht ineens koorts, hoesten, koud. Hele nacht lopen spoken. Donderdag thuis gebleven, overdag flink verhoging en klagen over buikpijn en overgegeven.  ‘s Avonds met 39,5 koorts en een sinasprilletje naar bed gegaan. En de volgende morgen was ie weer zo goed als opgeknapt en wilde naar school. Tssss… een kinderlijfje reageert toch heel wonderlijk he. Zo is er niks aan de hand en zo zijn ze flink ziek. Nah ja, gelukkig maar. Hij kwam vrijdagmiddag thuis met een zelfversierde piek, trots: mam, voor in mijn eigen boom. De piek is bijna net zo groot als zijn kleine boompje, haha.

Het enige dat ie nu wel weer heeft is een koortslip en ook zag ik vanmiddag een blaasje aan de binnenkant van zijn onderlip. Daar maak ik me dan wel weer zorgen over. Niek heeft een paar jaar geleden aften gehad en dat begon ook met een klein blaasje en uiteindelijk had ie zijn hele mond kapot. Daarnaast zijn er in zijn klas ook twee kindjes met krentenbaard. Normaal doe ik er niet zo panisch over hoor, maar aften en krentenbaard… beide flink besmettelijk, dus ik zal het maandag zeker even bij de juf melden. Een beetje achtzaamheid kan geen kwaad. Wil voorkomen dat Niek straks weer twee antibiotica kuren moet krijgen om van de aften af te komen, pffff. En dan natuurlijk ook weer net met de feestdagen.

Tja en verder eigenlijk weinig te melden. Ik heb het druk. Aankomende dinsdag de eerste avondviering op school voor de groepen 1-3-5-7 en woensdag de tweede voor de groepen 2-4-6-8. Heb er wel zin in maar omdat ik me een beetje uitgeblust voel, lijkt het nu een loden last. Moet ook nog het hout voor de vuurkorven afgeven en nu blijken er ineens ook geen vuurkorven te zijn *zucht*. Maar ach, als het eenmaal zover is ben ik er wel hoor. Woensdag ook de dagopname voor Niek in het CWZ. Donderdag is Ron’s moeder jarig, 65 jaar, toch ook weer een mijlpaal. Vrijdag kerstborrel op het werk en dan… ja dan… VAKANTIE! Joepie! Heb er zin an!

Zondag gaan we naar de SBS Kerstparade in Eindhoven, moet heel mooi zijn. Heb vorig jaar gezien hoe het er in Almere uitzag en het lijkt me voor Niek heel erg leuk.

Wat betreft de Kerstdagen zijn we ook onder de pannen. 1e Kerstdag zijn we bij mama en Peter uitgenodigd. Dat vond ik echt heel lief, Peter gaat uitgebreid kokkerellen. Om het voor Niek ook leuk te houden heb ik gekeken wat er in de omgeving te doen is om zo wat uurtjes ‘te doden’. Het wordt waarschijnlijk Kerstland in Utrecht, een soort van indoor kermis/ballenbak/circus toestand. De hele dag binnenzitten is namelijk niet zo heel erg bevorderlijk voor Niek’s gemoedstoestand, haha.

2e Kerstdag gaan we tegen koffietijd naar Groesbeek. Rond 13.00 uur richting Malden, film kijken, waarschijnlijk Madagascar 2, maar het zou ook nog Nikko kunnen zijn, Niek is er nog niet uit en daarna gaan we heel burgerlijk naar ABC, 2 uur lang ongelimiteerd schransen, hahaha. Nou ja, voor zover ik dat kan en Niek zin heeft, want die had het al over de speelruimte in de kelder van het restaurant. Daar kan ie lekker zijn gang gaan, blijft een kind he en om de hele tijd stil aan tafel te moeten blijven zitten… daar is ie gewoon het tiepje niet naar.

Sjooo, dat was het in een notendop(je), haha. Je weet onderhand wel dat ik lang van stof ben, toch?

Daaa-haag, daaa-haaag! Pffff, ben blij dat het er weer op zit. Het was leuk en gezellig, maar enough is enough hoor. Nog niet zozeer voor mezelf, maar vooral voor Niek. Jeetje, wat is ons ventje er dit jaar mee bezig geweest. Hij is gewoon echt bijna vier weken sinterhyperdehyper geweest. Vandaag was wel de top, vanmorgen (wat zeg ik!) vannacht om iets voor 05.00 uur stond ie al naast mijn bed: mam, staan we op? Ik moet zo naar school en je zou mij toch schminken?! Stiekem moest ik lachen, maar ik heb hem toch wel even vermanend teruggestuurd naar bed, kom op zeg…

Afijn, kind natuurlijk echt niet meer gaan slapen en ikke… brak opgestaan, pfff… Mij moet je ‘s morgens gewoon eventjes een half uurtje met rust laten, maar dat gaat er bij Niek niet in hoor. Als hij wakker is, is ie ook echt WAKKER! En da’s soms zooooooo irrie, hihi. Ennieweej, boterhammetje gegeten, pak aangetrokken en toen geschminkt. Elke minuut vroeg ie wel wat: moeten we al gaan? Is het al kwart over 8 mam? Krijg ik nog pepernoten mee om te gooien? Heb ik nog lipstift? Is het al tijd? Dusssss….

Om het kort te houden: sint op het schoolplein onthaald. Feestje bouwen in de aula, daarna spelletjes en knutselen in de klas (ik heb meegeholpen, tja… klassenouder he, maar ik vind het leuk om te doen hoor!), pepernoten gemaakt en gebakken, even buitengespeeld, weer afscheid genomen van sint en zijn pieten.

Thuis effe een paar uurtjes relaxen, nou ja… voor zover ie dat kon. Beetje geknutseld, nog wat geverfd. Ondanks dat ik eigenlijk een vrije dag had, moest ik toch nog even terug naar mijn werk, twee uurtjes de orderafhandeling doen. Had ik zelf aangeboden te doen. Er waren zieken en we zijn bezig over te gaan op een barcodesysteem, dus alle artikelen moeten voorzien worden van barcodes en aangezien we een paar duizend artikelen hebben…

Vanuit werk naar Groesbeek. Opa en oma vroegen gisteren of we sinterklaas bij hun wilden houden. Was wel een beetje kort dag, maar ach… Hoefde Ron ook niet te koken, we aten daar ook een hapje mee. Heerlijk!

Toen ik aankwam zat meneertje al vol ongeduld te wachten op de sint. Vlug mijn bord leeggegeten en toen: JETZT GEHT’S LOS! De buurman gevraagd om aan de voorkant te bonzen op het raam. Opa en ik hadden al stiekem de kadootjes in de serre verstopt. BONK BONK BONK. Een boel geschreeuw en zenuwachtig gelach, alleen durfde hij niet naar de voordeur. Papa moest mee. Deur open: geen sint, geen piet! Huh? Even een teleurstellend gezichtje, maar niet lang, want toen zag ie het kleine kadootje op de drempel liggen. EEN KADOOOOO, YES!

Natuurlijk gelijk het papier eraf scheuren. Zat er een briefje bij: beste Niek, volgend jaar kom ik weer bij je op visite, maar dit jaar helaas niet, niet boos zijn hoor. Ik hoop dat je dit kleine presentje leuk vindt, maarrrr… ik heb de pieten nog wat kadootjes laten verstoppen, zoek maar goed! Veel plezier ermee en tot volgend jaar, groetjes van sinterklaas en alle pieten. Helemaal door het dolle heen. Na een paar minuten vond ie in de serre de rest. Het feest was kompleet. Voor foto’s van alle sinterklaasactiviteiten van dit jaar, kijk maar eens hier (tenminste als je een hyves vriend(innet)je van me bent).

Zondag gaan we naar Zeist. Bij opa en oma doen we pakjesavond nog even dunnetjes over en dan hebben we het ook echt gehad. Tot volgend jaar Sinterklaas en pieterbaas!

Sjooo en nu op naar de kerstdagen. Morgen foto’s maken voor de kerstkaart. Ben al druk aan het digiscrappen, maar mis nog de juiste foto’s. Even lekker maf doen met mutsen en zo. Jammer dat er nu geen sneeuw ligt, hahaha. Aankomende week ben ik alleen maandagochtend vrij, de rest van de week werken. Wordt weer druk, allerlei dingen voor school en zo. Ouderraadvergadering, werkgroep Kerstmis, brandhout voor de vuurkorven regelen voor de kerstviering ‘s avonds op school, versieren op het werk, versieren op school, versieren thuis, personeelsuitje moet nu ook eens definitief geregeld worden, etc. etc. Hectisch, maar ook wel weer leuk om te doen. Hou er wel van om druk bezig te zijn en te multitasken, ben niet voor niks een vrouw he! hahaha

Maarrrrr… 19 december om 17.00 uur zit het er voor mij op voor dit jaar. Dan heb ik lekker twee hele weken vrij en het mooie: kost me slechts drie snipperdagen! haha

Goe…. ben uitgekletst voor vandaag. Tot gauw weer! Ajuuuuus, Anja xxx

Met die dure feestactiviteiten voor de deur is het echt niet leuk als je auto het begeeft. Is het kreng een paar weken geleden eindelijk door de keuring gekomen -er was steeds wel iets niet goed- blijkt nu dat de versnellingsbak en koppeling ook nog eens kaduuk zijn. Ach ja… kan er ook nog wel bij!

Ron heeft zo zijn connecties, maar het heeft niet mogen baten. De auto heeft nu drie dagen op de brug gestaan in een garage, maar ze krijgen het niet voor mekaar. Zit niks anders op dan naar een erkende (lees: gruwelijk dure!) garage te gaan of… mijn eerste reactie vanmiddag: naar de sloop ermee! Het onding heeft ons de laatste maanden al geld genoeg gekost en steeds is er iets anders mee.

Aan de ene kant zonde, maar aan de andere kant: de auto heeft bijna vier ton gelopen he. Dan mag ie ook wel bijna het loodje leggen denk ik. Is wel jammer hoor, want ik vond het een super auto en we hebben er veel plezier van gehad. Maar nu nie meer, nu kost ie me teveel en daar baal ik van en dan ben ik eigenlijk heel hard: bedankt en nu de pers in!

Ik heb wel een klein spaarpotje, maar da’s voor de kamer van Niek en daar ga ik niet aan ‘knabbelen’, want ik weet hoe het dan gaat. 50 eurootjes hiervoor, 100 eurootjes daarvoor en voor je het weet… potje leeg! Nooweej gozeej! Om te voorkomen dat dat toch gebeurd ga ik zaterdag naar Ikea en bestel gelijk alles wat ik voor Niek’s kamer nodig denk te hebben, dan is het geld besteed en kan er ook niks anders voor gekocht worden, hahaha.

Niek heeft er lang en breed over nagedacht en het wordt een maritieme, Nemo-achtige aquariumkamer… zoiets dus eigenlijk. Dus nu ben ik druk bezig met het schetsen van de muurschildering en zo. Leuk hoor, lekker creabeaatje doen. Thank God voor WWW, want daar heb ik al een boel leuke ideetjes weggeplukt. Ik kan m’n creatieve geest goed kwijt in dit ‘projektje’.

Maar eerst de Sint nog overleven! What was I thinking om te zeggen dat ik de uren van mijn collega wel even zou overnemen. Had ik eigenlijk mooi twee dagen vrij kunnen hebben voor de inkopen en alles wat erbij komt kijken… Neuh, madam maakt overuren! Turrrrrut! Maar goed, gedane zaken… We gaan nu donderdagavond even de stad in, proberen Niek even bij opa en oma te dumpen, want ja…

We doen niet overdreven hoor. Niek heeft nog onuitgepakte kadootjes van zijn verjaardag staan, dus hij komt echt niks tekort. Sterker nog… heb van het weekend alweer een grote blauwe vuilniszak met speelgoed naar de zolder verhuist. Pfffff… wat moet ik toch met al die zooi? Ik zit er hard aan te denken om op zoek te gaan naar een goed doel of zo. Het meeste is nog in uitstekende staat, wat kapot is gooi ik sowieso altijd al gelijk weg, maar ik vind het zo zonde om de goeie dingen ook weg te knikkeren. Het heeft vaak klauwen met geld gekost en dan kan ik het echt niet over mijn hart verkrijgen om het zo bij het grof vuil te zetten hoor. En op marktplaats zetten…. wat moet je er in godesnaam voor vragen en dat niet alleen, maar al dat gedoe dat erbij komt kijken. Heb met veel pijn en moeite een deel van zijn babykamer verkocht, maar mensen willen het liever voor niks hebben als dat ze betalen. Geef ze geen ongelijk hoor, doe ik ook als ik via marktplaats koop, maar ja… met je eigen spullen heb je dan toch een ietsiepietsie andere instelling he. Hoezo met twee maten meten? hahaha

Nah whatever… vrijdag is het dan zover. Eerst van 08.30-14.00 uur op school helemaal leip worden van die ouwe sok en dan ‘s avonds thuis. Dit jaar doen we geen huisbezoek van Sint. Hij heeft deze reis geen tijd voor ons. Daarbij heeft Niek de Sint de afgelopen weken al tig keer ‘in het echt’ gezien, dus ik geloof niet dat ie het heel erg vindt. Waar ik nu trouwens ineens weer over in de lach schiet: zondag heeft Niek wel drie verschillende sinterklazen in korte tijd gezien. Eerst op de pannenkoekenboot, later in het dorp en nog eentje die toevallig op straat liep met pieten. Drie totaal verschillende sinten (eentje klein en dik, de andere lang en zo nep als maar kan en weer eentje met bril, leek meer op de kerstman, haha) en toch was het enige dat ie zei: vanmorgen had sinterklaas zijn brilletje op en nu niet. Ik zei maar niks… ik zag hem even denken en toen riep ie: he mam, heeft ie zeker net als jij ook zijn lenzen in gedaan! Ik dacht dat ik bijna in mijn broek pieste van het lachen! Zo lief en zo lekker onschuldig die goedgeloofsheid. Wat houden we ze eigenlijk voor de gek he. Maar ach… dat hebben ze bij ons vroeger ook gedaan en ik heb er geen trauma’s aan overgehouden, wel leuke herinneringen en daar gaat het om. Ik zal het zo lang mogelijk proberen vol te houden om hem in de sint te laten geloven, want stiekem vind ik het sinterklaasfeest toch wel heel erg leuk hoor!

Weer genoeg gezemeld, ga nog wat aan de was doen en nog effe onderuit voor de buis. Zometeen PrisonBreak kijken, deel 1 van het 4e seizoen, spannend!

Laterrrrr… Anja xxx